"Wielcy Zapomniani” w Miejscu Piastowym to wydarzenie artystyczne, w ramach cyklu poświęconego mniej znanym polskim kompozytorom. Okazją do zorganizowania koncertu była 120. rocznica urodzin kompozytorki i pianistki Władysławy Markiewiczówny
W koncercie, który odbył się w Sali teatralnej w Domu Macierzystym Księży Michalitów, wystąpili znamienici artyści: dr Antoni Brożek – wykładowca Akademii Muzycznej w Katowicach, prof. Andrzej Jasiński – światowej klasy pianista pedagog, wykładowca Akademii Muzycznej w Katowicach , Bernadeta Stańczyk – dyrektor Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II stopnia im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, dr Aleksandra Stokłosa – solistka Opery Śląskiej w Bytomiu oraz uczniowie Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II stopnia w Katowicach.
Wystąpienia artystów przeplatane były wspomnieniami o kompozytorce. O wielkiej artystce, ale także życzliwym człowieku jakim była Władysława Markiewiczówna opowiadali jej uczniowie prof. Andrzej Jasiński i dr Antoni Brożek, dr Aleksandra Stokłosa, która pisała pracę doktorską na temat twórczości wokalnej kompozytorki oraz Zofia Lorenc, u której Władysława Markiewiczówna mieszkała przyjeżdżając do Miejsca Piastowego. Opowiadali o jej życiu prywatnym, twórczości, wielkiej pasji jaką była muzyka i wierze, a także wpływie jaki miał na nią i jej twórczość pobyt w tym wyjątkowym miejscu. To właśnie atmosfera tego miejsca wpłynęła na pogłębienie wiary kompozytorki i spowodowała, że stała się wielką propagatorką postaci bł. Bronisława Markiewicza.
Poznajemy Władysłąwę Markiewiczównę jako wielką kompozytorkę, pianistkę i pedagoga, ale także , a może przede wszystkim wspaniałego, ciepłego człowieka, otwartego na potrzeby innych i wrażliwego na ludzką krzywdę, szczególnie dzieci.
Dopiero po jej śmierci na nowo odkrywamy jej wielkość, talent, potencjał twórczy, wielką muzyczną spuściznę kompozytorską, którą pozostawiła po sobie. Pozostawiła także znakomitych uczniów, dzięki którym możemy poznać Władysławę Markiewiczównę związaną z naszym regionem.
Organizatorem przedsięwzięcia był Instytut Muzyki i Tańca w Warszawie, przy współudziale Powiatu Krośnieńskiego i Zgromadzenia Księży Michalitów. Jak podkreślił wicestarosta Andrzej Guzik – Ziemia krośnieńska bogata jest w świętych i błogosławionych. Dzięki takim wydarzeniom jak to dzisiejsze przekonujemy się, że jest również bogata w twórczy dorobek takich wspaniałych kompozytorów jak Władysława Markiewiczówna, która tutaj na ziemi miejsteckiej w powiecie krośnieńskim gościła. To wielki zaszczyt dla Zarządu Powiatu Krośnieńskiego, że mogliśmy się do tego przyczynić.
WŁADYSŁAWA MARKIEWICZÓWNA (1900-1982), pianistka i kompozytorka. Była wnuczką Władysława Markiewicza, rodzonego brata Błogosławionego ks. Bronisława Markiewicza, z którym jako mała dziewczynka spotkała się w Miejscu Piastowym.
Władysława Markiewiczówna w wieku pięciu lat rozpoczęła naukę gry na fortepianie. Studiowała w konserwatorium w Krakowie i w Berlinie (1922–1927). Po studiach koncertowała w Niemczech i Polsce. W roku 1929 objęła klasę fortepianu w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Katowicach.
Markiewiczówna komponowała utwory kameralne, fortepianowe, pieśni, opracowania muzyki ludowej, ilustracje do sztuk teatralnych, utrzymane w stylu neoklasycznym. Szczególne miejsce w dorobku Markiewiczówny zajmuje twórczość dla dzieci, w tym wielokrotnie wznawiana szkoła na fortepian „Do re mi fa sol”.
Lata II wojny światowej Władysława Markiewiczówna spędziła najpierw w Krakowie, gdzie zajmowała się tajnym nauczaniem i organizowaniem koncertów muzyki polskiej w prywatnych mieszkaniach, później w Warszawie.
Po wojnie wróciła do Katowic i podjęła pracę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, z którą związana była do 1973, w latach 1963-68 piastując jednocześnie funkcję kierownika Katedry Fortepianu. W 1958 otrzymała tytuł profesora. Wykształciła kilkudziesięciu pianistów, do których należeli m.in.: Tadeusz Żmudziński, Lidia Kozubek i Andrzej Jasiński.
W 1954 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
